آغاز فروپاشی

آدما ازدواج میکنن که از تنهایی دربیان نمیدونم چی میشه که تنهاتر میشن؟!!...

بعضی وقتا تو پس زمینه ی مغزم فریاد کمک پخش میشهاینجوری که تو رو خدا یه نفر بفهمه و کمکم کنهاما اینجوری نیست که فریاد نزده رو کسی بشنوهراستش میدونم وضع روحیم داغونه و هیچ امیدی ندارم که بهتر بشم:))پول ندارم برم پیش روانشناس و جلسات تراپی رو ادامه بدمکسی رو ندارم که درکم کنهکسی نیست که باهاش حرف بزنم و حتی اگه کسی پیدا شه حوصله ی حرف زدن ندارم و فقط میتونم لبخند بزنم تا وقتی که صبرم تموم شه و شروع کنم به دعوا و داد و بیدادمیدونم وضعم خرابه و میدونم کاری برای بهبودش ازم برنمیاد و این دردناکه:))فقط نمیدونم اول طاقتم تموم میشه و مغزم دیگه درست کار نمیکنه و خودمو خلاص می کنم از این وضعیت یا قبل این که طاقتم تموم شه میمیرم؟امیدوارم زود اتفاق بیوفتهسختهخستم:))) بخوانید...

هر جوری که هستی، هر جوری که باشی، من همونجوری دوستت دارماشکالی ندارهکنار من فقط خودت باشهر چی می خوای بگوگریه کنبخندبهم تکیه کناشکالی ندارههمونجوری که هستی کنار من باشنیاز نیست خودتو یه جور دیگه نشون بدیمن همونجوری که هستی، دقیقا همون شکلی که هستی دوستت دارم بخوانید...

واقعا هیچکسی رو ندارم که بشینم باهاش حرف بزنم واقعا هیچکسی رو ندارم که هر چی بشه و هر چی هم بگم طرف منو بگیره حتی فقط با حرف sad so sad...

دوباره وسایلم رو اوردم بالاسردهدارم مث چی یخ می زنم ولی اینکه آپشن اینو داشته باشی هر از گاهی بری یه گوشه ی دیگه ی خونه بشینی و درس بخونی خودش تنوع بزرگیهمی تونستم کتابخونه هم برم اما حوصله جابه جا کردن لپ تاپ سنگینم رو ندارم و پروسه رفت و آمد خودش کلی وقت آدم رو تلف می کنهکاش یه عالمه پول داشتم و می تونستم هر چی کتاب برای تحقیقم لازمه رو بخرم و برای خودم داشته باشمپ.ندر نهایت حتی میزان اینکه میتونی آرزوی علم داشته باشی و دنبال علم بری هم به میزان پولی که داری برمیگردهsoمن همچنان یه عالمه پول می خوام نوشته شده در دوشنبه یکم اسفند ۱۴۰۱ساعت 11:20 توسط مسافر| بخوانید...

یچی همش کمهدوس دارم بیام اینجا و همش غر بزنمخوبیش اینه که اینجا هیشکی منو نمیشناسی و من میتونم خود واقعی درونم باشم و هی غصه بخورم هی غر بزنم هی بگم استرس دارم و هیچکس هم بهم غر نزنه که تو هم که همش حالت خوب نیست تو که همش استرس داری و...و من تازگی ها فهمیدم به جز من تو دنیا خیلیای دیگه هم هستن که به اختلال اضطراب و پنیک اتک مبتلا هستن و من تنها نیستم و من یه آدم عجیب و غریب همیشه حال بد نیستم، خیلیای دیگه هم شبیه به من تو این دنیا هستن که از موضوعات مشترک با من رنج میبرنو این رنج مشترک(اگر چه گفتنش سنگدلانه به نظر می رسه) کمی من رو تسکین میده که حداقل تنهای تنها نیستماین دونستن رو مدیون شبکه های اجتماعی و اینترنتممدیون اینکه آدما میان و از تجربه هاشون میگنخوبه که آدم بفهمه توی این دنیای بزر...

عشق بهایی دارد که همواره باید آن را بپردازیم، و تنهایی بخشی از این بهاست...فلسفه تنهایی/ لارس اسونسن...

بین تن های خالی از دل خوشهی خودت را بگیر در بغلتدزدکی با خودت برو بیرونو به تنهایی ات خیانت کن...پ.ن:گفتی: می دونی مشکل تو چیه؟!خیلی زود بازی می خوری!...

دوست دارم بخوانم بنویسم شعر بگویم اما این روزهایم عجیب، غریب شده انددلم تنگ است تنگ روزهایی که بی دغدغه شعر می گفتم و می نوشتم و می خواندم اما در عین حال هزاران دغدغه داشتم دلم تنگ روزهای گذشته ام است روزهایی که خوب بودم که آدم خوبی بودم کاش آدم نوع ما می توانست همیشه خوب باشد که بدی ها را باور نکند...

مگه راه دوری میره چشاتو به من بدوزی گم بشم تو آتیش عشق پا به پای من بسوزی مگه راه دوری میره تو دلم همش غزل شی یه سوال گنگ و سختم چی میشه تو راه حل شی نمیدونستی که دنیا همیشه کاراش عجیبه رو شده دست نگاهت میدونستم نا نجیبه میدونستم واسه چشمام تو فقط خواب و خیالی تو یه رویای قشنگی آرزویی که محالی مگه راه دوری میره تو دلم باشی همیشه چیز بیشتری نمیخوام به خدا این آخریشه خودم...